Ja. Wie te maken krijgt met een chronische ziekte of beperking, verliest een deel van het leven zoals het was. Je rouwt om mogelijkheden die wegvallen, om het lichaam dat je kende, om de toekomst die je voor je zag. Dit wordt soms ‘chronische rouw’ genoemd omdat het verlies doorlopend is. Nieuwe beperkingen kunnen steeds nieuw verdriet oproepen. Het erkennen van dit verlies is een belangrijke stap in het leren leven met de nieuwe situatie.
(Bron: Zucker et al., 2014, DOI: 10.1111/jan.12591)