Leven met zelfdoding

Zestig brieven van mensen die een kind, partner, ouder, broer, zus of goede vriend verloren door zelfdoding. Ze schrijven aan een lotgenoot die ze niet kennen, iemand voor wie het pas gebeurd is, in de hoop iets door te geven van wat zij zelf hebben geleerd. De brieven gaan over verdriet en liefde, over woede en respect, over wanhoop en hoop. Soms zijn ze heel praktisch, met wat helpt om een dag door te komen. Voor professionals geeft het boek zicht op hoe zo’n verlies jaren later nog doorwerkt.