Mentale gezondheid

Mark heeft zich na de dood van zijn vrouw laten ‘severen’: zijn werkherinneringen bij Lumon zijn chirurgisch gescheiden van zijn privé-leven. Acht uur per dag weet zijn werk-zelf niets van zijn verdriet, en thuis weet zijn privé-zelf niets van zijn werk. Mark koos voor deze splitsing omdat de rouw om zijn vrouw onverdraaglijk werd. Langzaam begint die scheiding scheuren te vertonen.

Eén dienst van vijftien uur op de spoedeisende hulp van een ziekenhuis in Pittsburgh. Dr. Robby Robinavitch leidt zijn jonge artsen door de chaos van een drukke dag. Onder zijn professionele houding draagt hij nog steeds de rouw mee om zijn mentor, die overleed tijdens de COVID-pandemie. Wanneer de spanning op een dieptepunt komt, klapt hij op een leeg portaal in elkaar.

Beau is een angstige man van middelbare leeftijd die in een nachtmerrie-versie van de stad woont. Op een dag krijgt hij bericht dat zijn moeder onverwacht overleden is. Hij wil naar haar begrafenis reizen, maar alles staat hem in de weg. Wat volgt is een drie uur durende, surrealistische reis door rouw, schuld en angst, waarin niet altijd duidelijk is wat echt gebeurt en wat in Beau’s hoofd speelt. Een verbeelding van rouw om een dominante moeder als een eindeloze koortsdroom.

Mia is een tiener. Twee jaar geleden overleed haar moeder. Sindsdien heeft ze het zwaar, ook al lijkt het van buiten af in orde. Met vrienden ontdekt ze een rage onder jongeren: tijdens feestjes raak je een gebalsemde, afgehakte hand aan en spreek je een geest aan. Je raakt voor hooguit negentig seconden bezeten, voor de lol. Mia hoopt op deze manier contact te maken met haar moeder. Wat begint als een kick wordt een obsessie die haar gevaarlijk dichtbij brengt bij iets wat niet meer weg wil.