Trauma en geheugen

Levine buigt zich over de vraag of we ons geheugen kunnen vertrouwen bij trauma. De ene stroming vindt traumatische herinneringen onbetrouwbaar, de andere ziet ze als onmisbare bron. Op grond van vijfenveertig jaar behandelervaring meent Levine dat in beide opvattingen iets zit. Hij richt zich vooral op herinneringen die in het lichaam zijn opgeslagen en die niet altijd bereikbaar zijn voor het bewuste denken. In traumatherapie gaat de aandacht vaak uit naar expliciete herinneringen zoals flashbacks, terwijl impliciete lichaamsherinneringen minder aandacht krijgen. Met een voorwoord van Bessel van der Kolk.