Het uur van onze dood

Ariès brengt in kaart hoe Europa in bijna tweeduizend jaar met sterven, begraven, rouwen en gedenken is omgegaan. Hij verzamelde zijn materiaal op kerkhoven, in kloosters, kerken, musea, bibliotheken en archieven, en volgt de lijn van het laatste uur van de vroegmiddeleeuwse held Roland tot het anonieme sterven in het moderne ziekenhuis. Onderweg beschrijft hij de overgang na 1500 naar een soberder omgang met de dood, de belangstelling voor het dode lichaam in de achttiende eeuw en de angst voor schijndood in de negentiende. Het boek geldt als klassieker van de mentaliteitsgeschiedenis.