Feestjes kunnen zwaar zijn als je rouwt. Iedereen is vrolijk, er wordt gevraagd hoe het gaat, en juist daar valt op wie er ontbreekt. Je mag een uitnodiging afslaan als het nog te vroeg voelt. Je mag ook gaan met een uitweg: spreek met iemand af dat je weg kunt als het te veel wordt, of ga met je eigen vervoer.
Het helpt soms om vooraf tegen de gastheer of gastvrouw te zeggen dat je er graag bij bent, maar misschien wat stiller bent of eerder weggaat. Probeer niet alles af te slaan. Een paar uur onder de mensen kan je goed doen, ook als je daarna moe bent. Kijk vooral wat bij je past, want dat kan per keer verschillen.
VEELGESTELDE VRAGEN OVER ROUW
Waarom rouwt mijn partner zo anders dan ik?
Iedereen rouwt op zijn eigen manier, ook twee mensen die hetzelfde kind of dezelfde ouder verliezen. Rouwonderzoekers onderscheiden grofweg twee stijlen. Intuïtief rouwen gaat via het gevoel: huilen, praten, herinneringen delen. Instrumenteel rouwen gaat via het doen: bezig blijven, dingen regelen, het verdriet kwijt raken in klussen of beweging. De meeste mensen zitten ergens daartussen.
Het risico is dat je de stijl van de ander verkeerd leest. Wie praat, denkt al snel dat de stille partner er niet om geeft, en wie zwijgt, voelt zich onder druk gezet. Het verschil zegt meestal niets over hoeveel iemand mist. Praat over wat ieder van jullie helpt en zoek een manier die ruimte laat voor allebei. Lukt dat niet, dan kan een rouwbegeleider of relatietherapeut helpen.
Lees verder: Rouwen vaders en moeders echt anders?
Bron: Doka & Martin (2010), Grieving Beyond Gender
VEELGESTELDE VRAGEN OVER ROUW
Waarom begrijpen anderen niet wat ik doormaak?
Omdat de meeste mensen pas weten hoe rouw voelt als het hun zelf overkomt. Daarvoor kennen ze het vooral van buitenaf: een uitvaart, een kaart, een paar weken verdriet. Dat het gemis maanden of jaren je hele leven kleurt, zien ze niet. Daar komt bij dat niemand jouw band met de overledene precies kende, en dus ook niet kan weten wat jij kwijt bent.
Veel mensen willen wel helpen, maar weten niet hoe. Ze proberen het op te lossen of je op te vrolijken, terwijl je vooral iemand nodig hebt die er is en luistert. Het kan helpen om tegen een of twee mensen te zeggen waar je wel wat aan hebt. Contact met mensen die iets vergelijkbaars hebben meegemaakt, geeft vaak de herkenning die je bij anderen mist.
Lees verder: Rouwgeletterdheid: er zijn zonder te repareren
VEELGESTELDE VRAGEN OVER ROUW
Hoe praat ik over de overledene zonder dat het pijn doet?
Helemaal zonder pijn lukt meestal niet, en dat hoeft ook niet. Praten over iemand die je mist, raakt aan het gemis. Toch vinden veel nabestaanden het fijn als de naam van de overledene genoemd wordt en er verhalen worden gedeeld. Het houdt iemand dichtbij, en er zit vaak ook warmte en zelfs humor in.
Het wordt meestal makkelijker naarmate je het vaker doet. Begin bij mensen bij wie je je veilig voelt. Laat je omgeving weten dat je het fijn vindt als ze over de overledene beginnen, want veel mensen durven dat niet omdat ze bang zijn je verdrietig te maken. Ze weten vaak niet dat het verdriet er toch al is.