Bijna iedere nabestaande krijgt ze te horen: ‘hij is nu op een betere plek’, ‘het heeft zo moeten zijn’ of ‘je bent nog jong, je vindt wel weer iemand’. Ze zijn bedoeld als troost, maar ze maken je verdriet kleiner of plakken er een betekenis op die jij niet voelt.
Je hoeft er niets mee. Soms is het genoeg om te weten dat de ander het goed bedoelt en niet beter weet. Wil je reageren, dan kan dat kort: ‘zo voelt het voor mij niet’. Gebeurt het steeds bij dezelfde persoon, dan kun je op een rustig moment uitleggen wat wel helpt, bijvoorbeeld dat iemand gewoon de naam van de overledene noemt.
Lees verder: Religie, rouw en de zinnen die meer stukmaken dan heel maken
VEELGESTELDE VRAGEN OVER ROUW
Kan ontslag leiden tot rouw?
Ja. Werk geeft structuur, contact met collega’s, een inkomen en vaak een deel van wie je bent. Bij ontslag of arbeidsongeschiktheid kun je dat allemaal tegelijk kwijtraken. In een Amerikaans onderzoek hadden mensen die hun baan verloren dezelfde soort rouwreacties als nabestaanden, en hoe heftig dat was, hing vooral af van hoe belangrijk het werk was voor wie ze waren.
Dat verdriet krijgt vaak weinig ruimte. De omgeving richt zich al snel op de volgende baan, terwijl jij nog bezig bent met wat je kwijt bent. Het helpt om dat verlies te erkennen voordat je verdergaat. Zoek ook nieuwe bronnen van structuur en betekenis, zoals vrijwilligerswerk, een opleiding of vaste afspraken, zodat het verlies niet je hele dag bepaalt.
Lees verder: Secundaire verliezen
VEELGESTELDE VRAGEN OVER ROUW
Hoe vertel ik mijn kind dat iemand is overleden?
Zo snel mogelijk en in gewone, eerlijke woorden. Zeg ‘dood’ en ‘doodgegaan’, en vermijd ‘ingeslapen’ of ‘we zijn opa kwijt’. Zulke omschrijvingen maken het verwarrend en soms eng, want een kind kan bang worden om te gaan slapen. Leg uit wat dood is: ‘Opa’s lichaam doet het niet meer. Hij ademt niet, hij voelt geen pijn meer en hij komt niet meer terug.’
Vertel ook kort hoe het gebeurd is, op een manier die past bij de leeftijd. Kinderen merken heel goed als er iets wordt verzwegen. Dat geldt ook bij een moeilijke doodsoorzaak zoals zelfdoding; zoek daar gerust hulp bij. Je mag laten zien dat je zelf verdrietig bent, dan leert je kind dat verdriet er mag zijn. Reken erop dat er in de dagen en weken erna nog veel vragen komen, vaak op onverwachte momenten.
Lees verder: Geef feitelijke duidelijkheid aan het jonge kind
VEELGESTELDE VRAGEN OVER ROUW
Wat doet een rouwbegeleider?
Een rouwbegeleider luistert, helpt je je gevoelens en gedachten te ordenen en vertelt wat gewoon is bij rouw. Samen kijk je wat je nodig hebt om verder te kunnen, soms ook heel praktisch. Een rouwbegeleider stelt geen diagnose en behandelt geen stoornis, daarvoor ga je naar een psycholoog. Voor veel mensen is het precies genoeg om even niet alleen te staan.
Rouwbegeleider is in Nederland geen beschermde titel. Let daarom op opleiding en ervaring, bijvoorbeeld of iemand is aangesloten bij een beroepsvereniging. Rouwbegeleiding valt meestal niet onder de basisverzekering, al vergoeden sommige aanvullende verzekeringen een deel. Merkt de rouwbegeleider dat er meer speelt, dan hoort hij of zij je door te verwijzen naar je huisarts of een psycholoog.