Ja. Werk geeft structuur, contact met collega’s, een inkomen en vaak een deel van wie je bent. Bij ontslag of arbeidsongeschiktheid kun je dat allemaal tegelijk kwijtraken. In een Amerikaans onderzoek hadden mensen die hun baan verloren dezelfde soort rouwreacties als nabestaanden, en hoe heftig dat was, hing vooral af van hoe belangrijk het werk was voor wie ze waren.
Dat verdriet krijgt vaak weinig ruimte. De omgeving richt zich al snel op de volgende baan, terwijl jij nog bezig bent met wat je kwijt bent. Het helpt om dat verlies te erkennen voordat je verdergaat. Zoek ook nieuwe bronnen van structuur en betekenis, zoals vrijwilligerswerk, een opleiding of vaste afspraken, zodat het verlies niet je hele dag bepaalt.
Lees verder: Secundaire verliezen
VEELGESTELDE VRAGEN OVER ROUW
Kom je ooit over een groot verlies heen?
‘Eroverheen komen’ past voor de meeste mensen niet bij hoe het voelt. Je gaat niet terug naar wie je was voor het verlies, en de ander blijft gemist. Wat wel gebeurt, is dat je leert leven met het verlies als deel van je geschiedenis. De pijn wordt minder scherp en er komt weer ruimte voor plezier, plannen en nieuwe mensen.
De band met de overledene blijft daarbij bestaan en verandert van vorm. Je praat misschien nog tegen hem of haar, draagt een sieraad, houdt een traditie in ere of merkt dat je dingen doet zoals de ander ze deed. Rouwonderzoekers noemen dat continuing bonds, voortdurende verbondenheid, en het hoort bij gezond rouwen. Veel mensen omschrijven het na jaren als een litteken: het blijft zichtbaar, maar het doet niet meer elke dag pijn.
Lees verder: Continuing bonds
Bron: Klass, Silverman & Nickman (1996), Continuing Bonds: New Understandings of Grief
VEELGESTELDE VRAGEN OVER ROUW
Hoe kan ik iemand herdenken?
Op welke manier je maar wilt. Sommige mensen steken een kaars aan, gaan naar het graf of kijken foto’s. Anderen dragen een sieraad of kledingstuk van de overledene, koken zijn of haar recept of doen iets wat de ander graag deed. Ook schrijven helpt veel mensen, bijvoorbeeld een brief aan de overledene of herinneringen in een schrift.
Het hoeft niet groot te zijn en het hoeft niet op een vaste dag. Wat telt, is dat het voor jou betekenis heeft. Samen met anderen herdenken kan troostend zijn, omdat je merkt dat je niet de enige bent die mist. En wat nu past, mag over een paar jaar heel anders zijn.
Lees verder: Schrijvend door rouw
VEELGESTELDE VRAGEN OVER ROUW
Hoe ga ik om met plotselinge huilbuien?
Huilbuien kunnen je overvallen op de gekste momenten: in de supermarkt, bij een liedje op de radio of midden in een gesprek. Vaak zit er een herinnering achter die je zelf niet had zien aankomen. Dat hoort bij rouw, en meestal worden de buien met de tijd minder vaak en minder heftig.
Probeer het huilen niet krampachtig tegen te houden, want dat kost vaak meer energie dan het even laten gaan. Ben je ergens waar je dat liever niet wilt, zoek dan een rustige plek op of loop even naar buiten. Het kan helpen om een korte zin klaar te hebben, zoals ‘het gaat zo weer, ik mis haar gewoon’, zodat je niet hoeft uit te leggen wat er aan de hand is.
Lees verder: De bal in de box