Omdat elk verlies anders is, en elke rouwende ook. Hoe je rouwt hangt onder meer af van wat de overledene voor je betekende, hoe hij of zij stierf, wat je eerder hebt meegemaakt en wie er om je heen staan. Ook je karakter speelt mee, net als je cultuur en wat je gelooft.
Daardoor kunnen twee kinderen die dezelfde moeder verliezen allebei op een heel eigen manier rouwen. De een doet het niet beter dan de ander.
Lees verder: Mannen en vrouwen rouwen verschillend
VEELGESTELDE VRAGEN OVER ROUW
Wordt de pijn vanzelf minder na verloop van tijd?
Bij de meeste mensen wel, al gaat het zelden in een rechte lijn. De golven van verdriet worden in de loop van maanden en jaren meestal minder hoog en komen minder vaak, maar ze blijven komen, bijvoorbeeld rond een verjaardag of de feestdagen.
Een beeld dat veel mensen herkennen: het verdriet blijft ongeveer even groot en je leven groeit eromheen. Er komt weer ruimte voor andere dingen, nieuwe mensen en nieuwe gewoontes, waardoor het verdriet minder van je dag inneemt. Dat groeien gaat niet helemaal vanzelf. Wat je in die tijd doet, maakt uit: contact zoeken, dingen weer oppakken en af en toe bewust stilstaan bij wat je kwijt bent.
Lees verder: Groeien rond het verlies
VEELGESTELDE VRAGEN OVER ROUW
Moet ik mijn verdriet uiten om het te verwerken?
Niet per se. Lange tijd was het idee dat je je verdriet moest ‘doorwerken’ door er veel over te praten en het eruit te gooien. Onderzoek heeft dat niet bevestigd. Utrechtse onderzoekers volgden weduwen en weduwnaars twee jaar lang en vonden geen aanwijzing dat wie veel over zijn gevoelens praatte, er beter uitkwam.
Dat betekent niet dat je je verdriet beter kunt wegstoppen. Wie het verlies stelselmatig ontwijkt, loopt later vaak vast. Wat werkt, is wisselen: soms bewust stilstaan bij het gemis, soms je aandacht op het gewone leven richten. Of je dat doet door te praten, te schrijven, te wandelen of in stilte, mag je zelf weten.
Lees verder: Zoeken en vermijden
Bron: Stroebe e.a. (2002), Journal of Consulting and Clinical Psychology
VEELGESTELDE VRAGEN OVER ROUW
Wat doet een rouwbegeleider?
Een rouwbegeleider luistert, helpt je je gevoelens en gedachten te ordenen en vertelt wat gewoon is bij rouw. Samen kijk je wat je nodig hebt om verder te kunnen, soms ook heel praktisch. Een rouwbegeleider stelt geen diagnose en behandelt geen stoornis, daarvoor ga je naar een psycholoog. Voor veel mensen is het precies genoeg om even niet alleen te staan.
Rouwbegeleider is in Nederland geen beschermde titel. Let daarom op opleiding en ervaring, bijvoorbeeld of iemand is aangesloten bij een beroepsvereniging. Rouwbegeleiding valt meestal niet onder de basisverzekering, al vergoeden sommige aanvullende verzekeringen een deel. Merkt de rouwbegeleider dat er meer speelt, dan hoort hij of zij je door te verwijzen naar je huisarts of een psycholoog.