Niet per se. Lange tijd was het idee dat je je verdriet moest ‘doorwerken’ door er veel over te praten en het eruit te gooien. Onderzoek heeft dat niet bevestigd. Utrechtse onderzoekers volgden weduwen en weduwnaars twee jaar lang en vonden geen aanwijzing dat wie veel over zijn gevoelens praatte, er beter uitkwam.
Dat betekent niet dat je je verdriet beter kunt wegstoppen. Wie het verlies stelselmatig ontwijkt, loopt later vaak vast. Wat werkt, is wisselen: soms bewust stilstaan bij het gemis, soms je aandacht op het gewone leven richten. Of je dat doet door te praten, te schrijven, te wandelen of in stilte, mag je zelf weten.
Lees verder: Zoeken en vermijden
Bron: Stroebe e.a. (2002), Journal of Consulting and Clinical Psychology
VEELGESTELDE VRAGEN OVER ROUW
Helpt het om naar het graf te gaan?
Voor sommige mensen wel, voor anderen niet. Het graf of de plek van de as kan een vaste plek zijn om even stil te staan, iets te vertellen of bloemen te brengen. Veel mensen praten daar hardop tegen de overledene, en dat is heel gewoon.
Anderen voelen de overledene meer thuis, in de natuur of op een plek die jullie samen kenden. Je hoeft niet naar het graf als het je weinig doet of als het te zwaar is, en je hoeft je daar ook niet schuldig over te voelen. Het helpt wel als je ergens een plek hebt, letterlijk of figuurlijk, waar je de overledene kunt opzoeken als je dat nodig hebt.
VEELGESTELDE VRAGEN OVER ROUW
Waarom rouwt iedereen anders?
Omdat elk verlies anders is, en elke rouwende ook. Hoe je rouwt hangt onder meer af van wat de overledene voor je betekende, hoe hij of zij stierf, wat je eerder hebt meegemaakt en wie er om je heen staan. Ook je karakter speelt mee, net als je cultuur en wat je gelooft.
Daardoor kunnen twee kinderen die dezelfde moeder verliezen allebei op een heel eigen manier rouwen. De een doet het niet beter dan de ander.
Lees verder: Mannen en vrouwen rouwen verschillend
VEELGESTELDE VRAGEN OVER ROUW
Hoe vind ik een goede hulpverlener bij rouw?
Begin bij je huisarts. Die kan je doorverwijzen naar de praktijkondersteuner GGZ in de praktijk, of naar een psycholoog met ervaring in rouw. Gesprekken met de praktijkondersteuner vallen niet onder je eigen risico. Behandeling door een psycholoog wordt vergoed uit de basisverzekering als er sprake is van een psychische stoornis, zoals een persisterende rouwstoornis, en dan betaal je wel eigen risico. Rouwbegeleiding valt meestal niet onder de basisverzekering.
Vraag bij een eerste gesprek gerust naar opleiding en ervaring met rouw. Een goede klik is minstens zo belangrijk, want je moet je veilig genoeg voelen om je verhaal te vertellen. Voelt het na een paar gesprekken niet goed, dan mag je verder zoeken.
Lees verder: Nederlandse huisartsen actief in rouwzorg