Michael Rosen’s Sad Book

Michael Rosen verloor zijn zoon Eddie, die op achttienjarige leeftijd plotseling overleed aan een meningokokkeninfectie. In dit boek schrijft hij over zijn verdriet, over hoe het hem overvalt en over wat hij doet om ermee te leven: zichzelf voorhouden dat iedereen verdriet kent, en elke dag iets doen waar hij trots op kan zijn. Soms is hij ook verdrietig zonder te weten waarom. Het boek ontstond nadat een groep kinderen hem vragen stelde over de dood van zijn zoon en dat gesprek gewoon bleek te kunnen. Op het omslag schrijft Rosen dat het boek voor iedereen is, niet alleen voor kinderen.