Iedereen rouwt op zijn eigen manier, ook twee mensen die hetzelfde kind of dezelfde ouder verliezen. Rouwonderzoekers onderscheiden grofweg twee stijlen. Intuïtief rouwen gaat via het gevoel: huilen, praten, herinneringen delen. Instrumenteel rouwen gaat via het doen: bezig blijven, dingen regelen, het verdriet kwijt raken in klussen of beweging. De meeste mensen zitten ergens daartussen.
Het risico is dat je de stijl van de ander verkeerd leest. Wie praat, denkt al snel dat de stille partner er niet om geeft, en wie zwijgt, voelt zich onder druk gezet. Het verschil zegt meestal niets over hoeveel iemand mist. Praat over wat ieder van jullie helpt en zoek een manier die ruimte laat voor allebei. Lukt dat niet, dan kan een rouwbegeleider of relatietherapeut helpen.
Lees verder: Rouwen vaders en moeders echt anders?
Bron: Doka & Martin (2010), Grieving Beyond Gender
VEELGESTELDE VRAGEN OVER ROUW
Wanneer begint rouw?
Vaak al voor het overlijden. Als je weet dat iemand gaat sterven, bijvoorbeeld door een ongeneeslijke ziekte, kun je al rouwen om wat er verloren gaat. Dat heet anticiperende rouw. Bij dementie of een ander verlies dat stap voor stap gaat, begint de rouw soms jaren voordat iemand er echt niet meer is.
Na het overlijden begint het voor veel mensen met een periode van verdoving of ongeloof, waarin je vooral doet wat er gedaan moet worden. Als de uitvaart voorbij is en de drukte wegvalt, komt het verdriet vaak pas echt binnen. Bij sommigen gebeurt dat juist meteen.
VEELGESTELDE VRAGEN OVER ROUW
Is er een normale manier van rouwen?
Nee, en voor veel mensen is dat een opluchting om te horen. De een huilt veel, de ander bijna niet. Sommigen willen er steeds over praten, anderen worden stil of storten zich op hun werk. Dat zegt niets over hoeveel je van iemand hield.
Wat onderzoekers wel opvalt, is dat mensen veerkrachtiger zijn dan vaak gedacht wordt. Veel nabestaanden blijven ondanks hun verdriet functioneren en hebben gewoon ook goede momenten. Ook dat is een normale manier van rouwen, al voelt het soms alsof het niet mag.
Lees verder: Golven van rouw
VEELGESTELDE VRAGEN OVER ROUW
Hoe rouw ik om iemand die nog leeft?
Bij dementie, hersenletsel, een ernstige psychische ziekte of verslaving kan iemand er lichamelijk nog zijn, terwijl de persoon die je kende steeds verder verdwijnt. Je mist de gesprekken, de gedeelde herinneringen of de manier waarop hij of zij naar je keek. Dat heet onduidelijk verlies, of ambiguous loss. Er is geen afscheid en geen ritueel, en vaak voel je je schuldig omdat je rouwt om iemand die nog leeft.
Het helpt om dat verlies serieus te nemen en het te benoemen. Je kunt tegelijk rouwen om wat weg is en zorgen voor wie er nog is. Zoek mensen die dit herkennen, zoals andere mantelzorgers of een lotgenotengroep, en vergeet je eigen rust niet. Een rouwbegeleider of psycholoog die dit soort verlies kent, kan je helpen om ermee te leven.
Lees verder: Rouwen om een kind dat leeft