Rouw die zo heftig blijft dat het leven vastloopt. Sinds 2022 staat de persisterende rouwstoornis als diagnose in het psychiatrisch handboek DSM-5-TR, en ook de ICD-11 van de Wereldgezondheidsorganisatie kent hem, als prolonged grief disorder. Kenmerkend is een intens verlangen naar de overledene of een voortdurende bezigheid met hem of haar, bijna elke dag. Daarbij komen klachten als ongeloof over de dood, het gevoel dat een deel van jezelf is gestorven, emotionele verdoving, het vermijden van herinneringen of het gevoel dat het leven geen zin meer heeft.
De DSM-5-TR spreekt bij volwassenen van een stoornis als dit minstens twaalf maanden na het overlijden nog speelt; de ICD-11 hanteert zes maanden. Ongeveer een op de tien nabestaanden ontwikkelt zo’n rouwstoornis. Er zijn behandelingen die aantoonbaar helpen, dus praat erover met je huisarts als je jezelf herkent.
Lees verder: Wat werkt bij gecompliceerde rouw
Bron: Prigerson & Maciejewski (2024), World Psychiatry; Lundorff e.a. (2017), Journal of Affective Disorders
VEELGESTELDE VRAGEN OVER ROUW
Is rouw na een scheiding normaal?
Ja. Met een scheiding verlies je een partner, een gedeeld leven en de toekomst die je samen voor je zag. Daar komen vaak praktische verliezen bij, zoals je huis, dagelijks contact met je kinderen of een deel van je vriendenkring. Mensen na een scheiding kunnen dezelfde soort rouwreacties hebben als nabestaanden.
Wat het lastig maakt, is dat de ander er nog is. Je komt elkaar tegen, moet samen dingen regelen voor de kinderen of ziet hem of haar verdergaan met een nieuw leven. Ook als jij voor de scheiding koos, kun je rouwen, en dan lopen boosheid, opluchting en verdriet vaak door elkaar. Geef dat verdriet de ruimte, en zoek hulp als je merkt dat je er niet uitkomt.
Lees verder: Rouw na scheiding
VEELGESTELDE VRAGEN OVER ROUW
Is rouw na zelfdoding anders dan andere rouw?
Op veel punten lijkt het op andere rouw, al zijn er ook verschillen. Nabestaanden na zelfdoding worstelen vaker met de vraag waarom, met schuldgevoel en schaamte, en met het gevoel in de steek gelaten te zijn. Ook voelen ze zich vaker gedwongen om de doodsoorzaak te verzwijgen. Bij somberheid, angst en de algemene gezondheid zijn de verschillen met andere nabestaanden kleiner dan vaak gedacht.
Het grootste verschil zit vaak in de omgeving. Mensen weten niet wat ze moeten zeggen, en het taboe maakt het moeilijker om openlijk te rouwen. Lotgenotencontact kan dan veel steun geven. Op steunnazelfdoding.nl vind je informatie en adressen voor nabestaanden.
Denk je zelf aan zelfdoding? Praat erover met 113 Zelfmoordpreventie: chat via 113.nl of bel gratis 0800-0113.
Lees verder: Als een kind achterblijft na suïcide
Bron: Sveen & Walby (2008), Suicide and Life-Threatening Behavior; Jordan (2001), Suicide and Life-Threatening Behavior
VEELGESTELDE VRAGEN OVER ROUW
Wat is rouw eigenlijk?
Rouw is alles wat er in je gebeurt als je iemand of iets kwijtraakt die belangrijk voor je was. Het is dus veel meer dan verdriet: ook je lichaam reageert, je slaapt en denkt anders en soms wankelt wat je altijd geloofde.
Rouw is geen ziekte en hoeft ook niet genezen te worden. Het is de manier waarop je went aan een leven waarin de ander ontbreekt, en dat gaat bij iedereen anders.
Lees verder: Hoe voelt rouw?