Troost

Ignatieff vraagt zich af waar mensen troost vandaan halen wanneer ze iemand verliezen of met een ramp te maken krijgen. De taal waarin priesters en filosofen die troost ooit boden, is grotendeels versleten, en veel mensen komen niet verder dan clichés om elkaar op te beuren. Hij gaat te rade bij schrijvers, kunstenaars en componisten, van het boek Job en de Psalmen tot Anna Achmatova, Gustav Mahler, El Greco, Albert Camus en Primo Levi, en kijkt waar zij hun moed vandaan haalden. Het resultaat is een mengeling van onderzoek en persoonlijke overdenking.