Na een verlies staat je lichaam vaak in de alarmstand. Je hart gaat sneller en je spieren staan gespannen, waardoor stilzitten slecht lukt. Het is dezelfde reactie die je lichaam heeft bij gevaar, alleen valt er nu niets te ontvluchten. Sommige mensen merken ook dat ze onbewust lopen te zoeken naar de overledene, of steeds bezig willen zijn om het gemis niet te voelen.
Bewegen helpt om die spanning kwijt te raken, ook als het maar een stuk wandelen is, en rustig uitademen kan ook helpen. Blijft de onrust hoog of krijg je paniekaanvallen, praat er dan over met je huisarts.
Lees verder: Bewegen in rouwtijd
VEELGESTELDE VRAGEN OVER ROUW
Kan ik rouwen als er niemand is overleden?
Ja. Rouw is een reactie op verlies, en verlies gaat lang niet altijd over de dood. Een scheiding, ontslag, ziekte, een vriendschap die eindigt, emigratie of een kinderwens die niet uitkomt: het kan allemaal rouw geven. Amerikaans onderzoek vond bij mensen die hun baan of hun huwelijk verloren dezelfde soort rouwreacties als bij nabestaanden. Hoe heftig het was, hing vooral af van hoe belangrijk het verlorene was voor wie iemand is.
Vaak verlies je meer dan je op het eerste gezicht ziet, zoals een toekomstbeeld, een dagelijks ritme of je plek tussen anderen. Dat verdriet is echt, ook als er geen uitvaart is en niemand een kaart stuurt.
Lees verder: Rouw zonder overlijden
VEELGESTELDE VRAGEN OVER ROUW
Helpt het om naar het graf te gaan?
Voor sommige mensen wel, voor anderen niet. Het graf of de plek van de as kan een vaste plek zijn om even stil te staan, iets te vertellen of bloemen te brengen. Veel mensen praten daar hardop tegen de overledene, en dat is heel gewoon.
Anderen voelen de overledene meer thuis, in de natuur of op een plek die jullie samen kenden. Je hoeft niet naar het graf als het je weinig doet of als het te zwaar is, en je hoeft je daar ook niet schuldig over te voelen. Het helpt wel als je ergens een plek hebt, letterlijk of figuurlijk, waar je de overledene kunt opzoeken als je dat nodig hebt.
VEELGESTELDE VRAGEN OVER ROUW
Mag ik mezelf toestaan om minder te rouwen?
Ja. Je hoeft niet de hele dag met je verlies bezig te zijn om goed te rouwen. Momenten waarop je even niet aan de overledene denkt, je werk doet of lol hebt met vrienden, zijn geen verraad. Ze geven je de rust die je nodig hebt om het verdriet daarna weer te kunnen dragen.
Stroebe en Schut, de Utrechtse onderzoekers achter het duale procesmodel, noemen dat doseren. Gezond rouwen is afwisselen: soms stilstaan bij het verlies, soms bezig zijn met het leven dat doorgaat en soms gewoon even pauze van allebei. Hoeveel van elk, bepaal je zelf. Merk je wel dat je elk moment van verdriet koste wat kost ontwijkt, sta daar dan eens bij stil.
Lees verder: Self-distancing