Ja. Er zijn online rouwgroepen, zelfhulpprogramma’s en therapeuten die via beeldbellen of chat werken. Dat kan prettig zijn als je moeilijk de deur uit komt, ver van hulp woont of liever vanuit je eigen huis praat. Online behandeling van vastgelopen rouw kan goed werken: al in 2006 liet een studie zien dat een behandeling die volledig via e-mail liep, rouwklachten flink verminderde.
Toch voelt niet iedereen zich er prettig bij. In een Nederlands onderzoek stond ongeveer een derde van de nabestaanden open voor online behandeling. Kijk dus vooral wat bij jou past. Ook online lotgenotencontact, bijvoorbeeld in een besloten groep, kan steun geven, zolang je merkt dat het je goeddoet.
Lees verder: Helpt het om je rouw online te delen?
Bron: Wagner e.a. (2006), Death Studies; Lenferink e.a. (2021), Clinical Psychology & Psychotherapy
VEELGESTELDE VRAGEN OVER ROUW
Mag ik nieuwe tradities beginnen na een verlies?
Ja, en voor veel mensen werkt dat goed. Oude tradities kunnen te pijnlijk worden, omdat het verlies er zo zichtbaar in is. Je kunt ze aanpassen, een tijdje overslaan of iets nieuws beginnen. Bijvoorbeeld een kerstwandeling in plaats van het grote diner, of op de verjaardag van de overledene samen iets doen wat hij of zij mooi vond.
Een nieuwe traditie kan de overledene juist een plek geven, met een kaars op tafel of een vast moment voor een herinnering. Overleg wel met de mensen die het aangaat, want wat voor jou goed voelt, kan voor een ander nog te vroeg zijn. Tradities mogen meegroeien met hoe het met jullie gaat.
Lees verder: Betekenis geven na verlies
VEELGESTELDE VRAGEN OVER ROUW
Rouwen kinderen anders dan volwassenen?
Ja. Kinderen kunnen nog niet lang achter elkaar in heftig verdriet blijven. Ze huilen even en gaan dan weer spelen, en een uur later komt het verdriet ineens terug. Dat heet ook wel rouwplassen: kinderen springen in en uit hun verdriet, zoals ze in en uit een plas springen. Dat betekent niet dat ze minder verdrietig zijn.
Kinderen laten hun rouw ook vaker zien in gedrag dan in woorden. Ze worden druk, aanhankelijk of prikkelbaar, of krijgen buikpijn. Soms denken ze dat het hun schuld is, omdat ze boos waren of iets lelijks hebben gezegd. En hun rouw groeit mee: een kind dat op zijn zesde zijn moeder verliest, rouwt op zijn twaalfde en zestiende opnieuw, omdat het dan op een andere manier begrijpt wat het kwijt is.
Lees verder: Ik was boos op opa, daarom is hij doodgegaan
VEELGESTELDE VRAGEN OVER ROUW
Waarom rouwt mijn partner zo anders dan ik?
Iedereen rouwt op zijn eigen manier, ook twee mensen die hetzelfde kind of dezelfde ouder verliezen. Rouwonderzoekers onderscheiden grofweg twee stijlen. Intuïtief rouwen gaat via het gevoel: huilen, praten, herinneringen delen. Instrumenteel rouwen gaat via het doen: bezig blijven, dingen regelen, het verdriet kwijt raken in klussen of beweging. De meeste mensen zitten ergens daartussen.
Het risico is dat je de stijl van de ander verkeerd leest. Wie praat, denkt al snel dat de stille partner er niet om geeft, en wie zwijgt, voelt zich onder druk gezet. Het verschil zegt meestal niets over hoeveel iemand mist. Praat over wat ieder van jullie helpt en zoek een manier die ruimte laat voor allebei. Lukt dat niet, dan kan een rouwbegeleider of relatietherapeut helpen.
Lees verder: Rouwen vaders en moeders echt anders?
Bron: Doka & Martin (2010), Grieving Beyond Gender