Ja, vooral voor mensen met heftige of langdurige rouwklachten. Een overzicht van 31 gerandomiseerde studies liet zien dat psychologische behandeling rouwklachten vermindert. Het effect was het grootst bij individuele therapie, bij mensen met veel klachten en als het verlies minstens een half jaar geleden was. Bekende vormen zijn cognitieve gedragstherapie gericht op rouw en complicated grief treatment.
Voor mensen met gewone rouw is therapie meestal niet nodig. Steun van de mensen om je heen en tijd doen dan het meeste werk. Merk je dat je vastloopt, dan is rouwtherapie zeker het proberen waard.
Lees verder: De drie pijlers van rouwtherapie
VEELGESTELDE VRAGEN OVER ROUW
Wat is een persisterende rouwstoornis?
Rouw die zo heftig blijft dat het leven vastloopt. Sinds 2022 staat de persisterende rouwstoornis als diagnose in het psychiatrisch handboek DSM-5-TR, en ook de ICD-11 van de Wereldgezondheidsorganisatie kent hem, als prolonged grief disorder. Kenmerkend is een intens verlangen naar de overledene of een voortdurende bezigheid met hem of haar, bijna elke dag. Daarbij komen klachten als ongeloof over de dood, het gevoel dat een deel van jezelf is gestorven, emotionele verdoving, het vermijden van herinneringen of het gevoel dat het leven geen zin meer heeft.
De DSM-5-TR spreekt bij volwassenen van een stoornis als dit minstens twaalf maanden na het overlijden nog speelt; de ICD-11 hanteert zes maanden. Ongeveer een op de tien nabestaanden ontwikkelt zo’n rouwstoornis. Er zijn behandelingen die aantoonbaar helpen, dus praat erover met je huisarts als je jezelf herkent.
Lees verder: Wat werkt bij gecompliceerde rouw
Bron: Prigerson & Maciejewski (2024), World Psychiatry; Lundorff e.a. (2017), Journal of Affective Disorders
VEELGESTELDE VRAGEN OVER ROUW
Kan ik rouwen om mijn gezondheid?
Ja. Wie ziek wordt of een beperking krijgt, verliest vaak een deel van het leven zoals het was: werk, hobby’s, zelfstandigheid, het lichaam dat je vertrouwde en de toekomst die je voor je zag. Dat is rouw, ook al is er niemand overleden.
Bij een chronische ziekte stopt het verlies vaak niet. Elke nieuwe beperking of slechte uitslag kan het verdriet opnieuw oproepen, en daarom spreekt men ook wel van chronische rouw. De omgeving kijkt daarbij vaak vooral naar de behandeling en minder naar wat je kwijt bent. Het helpt om dat verlies te benoemen, bij jezelf en bij anderen, en te zoeken naar wat er nog wel kan. Lotgenoten met dezelfde aandoening kunnen daarbij veel betekenen.
Lees verder: Rouw om verlies van gezondheid
VEELGESTELDE VRAGEN OVER ROUW
Wat is een rouwgroep en helpt dat?
Een rouwgroep is een groep mensen die allemaal een verlies hebben meegemaakt en een aantal keer samenkomen onder begeleiding. Je deelt ervaringen, hoort hoe anderen ermee omgaan en merkt dat je niet de enige bent. Veel deelnemers zeggen dat die herkenning het meest helpt, omdat je niets hoeft uit te leggen.
Toch is een rouwgroep niet voor iedereen. Sommige mensen vinden het te zwaar om ook het verdriet van anderen te dragen, of praten liever één op één. Er zijn algemene groepen en groepen voor een bepaald verlies, zoals partnerverlies, het verlies van een kind of verlies door zelfdoding. Vraag bij je huisarts, uitvaartorganisatie of welzijnsorganisatie wat er in de buurt is. Een kennismakingsgesprek helpt om te bepalen of het bij je past.
Lees verder: Rouwondersteuning, voor wie eigenlijk?