Dromen over een overledene: een gewoon onderdeel van rouw

Veel mensen die iemand verloren hebben, dromen vroeg of laat over die persoon. Soms is dat troostend, soms verwarrend, soms beide tegelijk. Hoe vaak gebeurt dat eigenlijk? Wat weten we ervan? En wat zegt zo'n droom wel en niet over hoe iemand met het verlies omgaat?

In januari 2026 verscheen in Sleep Medicine de eerste brede systematische review van het wetenschappelijk onderzoek naar dromen over overledenen. Een internationaal team onder leiding van Zulkayda Mamat (Stanford University) bracht 110 studies in kaart, waarvan 76 werden meegenomen in een meer gedetailleerde mixed-methods analyse. Het onderzoek schetst een beeld dat de moeite waard is om mee te nemen in het gesprek over rouw, zowel in de spreekkamer als aan de keukentafel.

Een veelvoorkomende ervaring

Het eerste wat opvalt: dromen over overledenen zijn allesbehalve uitzonderlijk. In een Amerikaanse studie onder mensen die binnen de afgelopen één tot twee jaar hun partner hadden verloren, gaf 77,8 procent aan minstens één droom over de overledene te hebben gehad sinds het verlies. Ruim zestig procent had zo'n droom in de maand voorafgaand aan het onderzoek (Black, Belicki & Emberley-Ralph, 2019). In een onderzoek onder rouwende mantelzorgers in een hospicecontext lag het percentage op bijna 58 procent (Wright et al., 2014). En in een onderzoek onder mensen die iemand door zelfdoding hadden verloren, beschreef 73,4 procent dromen over de overledene als een vorm van voortdurende verbinding (Jahn & Spencer-Thomas, 2014).