Wie 'rouw' zegt, denkt in Nederland vaak aan stilte, bloemen en een ceremonie in de aula van het crematorium. Een moment van afscheid, een toespraak bij de kist. In de wereld zijn echter veel verschillende manieren om te rouwen. In sommige culturen krijgt rouw niet één week, maar een vaste plek door de jaren heen.
In veel Aziatische culturen blijft rouw aanwezig als een doorlopende relatie met de overledene. Soms is dat heel erg concreet: in maaltijden bij speciale gelegenheden, branden van wierook op huisaltaartjes, het verbranden van geld van papier. Soms is het meer symbolisch met dans, gebed of gezamenlijke stilte.
Dit artikel neemt je mee langs vier grote rouwtradities in Azië: voorouderverering in Oost-Azië, boeddhistische rouw in Zuidoost-Azië, hindoeïstische rituelen in India en Nepal, en islamitische gebruiken in Zuid- en Centraal-Azië.
