Gratis beschikbare artikelen

Richard Hattink pleit ervoor kinderen al jong over verlies te leren praten. Kinderen stellen zelf al vragen over de dood en hebben behoefte aan eerlijke antwoorden op hun niveau. Zo geef je ze taal en ruimte voor hun verdriet.

Psychotherapie werkt vaker niet dan wel, stelt therapeut Flip Jan van Oenen. Geldt dat ook voor rouwzorg? De wetenschap zegt: deels. De meeste rouwenden herstellen op eigen kracht. Soms kan de verwachting van hulp zelfs het probleem zijn.

Jaarlijks verliezen duizenden kinderen een ouder of naaste. Volwassenen willen helpen maar zwijgen vaak uit angst het erger te maken. Open gesprekken beschermen kinderen tegen schuldgevoelens en fantasieën die ontstaan als niemand uitlegt hoe verlies werkt.

Weduwenvuur is het intense seksuele verlangen dat sommige weduwen en weduwnaars overvalt na partnerverlies. Het is lang veroordeeld en verzwegen, maar ondertussen is het een bespreekbaar thema. Recent onderzoek laat zien: het is een lichamelijke rouwreactie.

In 1961 verscheen een dun boekje bij een Britse uitgeverij, geschreven door een onbekende auteur genaamd N.W. Clerk. De titel: A Grief Observed. Het boek bevatte de ongepolijste gedachten van een man die net zijn vrouw had verloren aan kanker. Niemand wist wie de schrijver was, en dat was precies de bedoeling.

Er wordt wereldwijd veel onderzoek gedaan naar rouw en verlies. Maar wat leverde dat de afgelopen jaren eigenlijk op? We zetten tien bevindingen op een rij die ons opvielen.

Waarom zijn feestdagen zo zwaar als je rouwt? De lege stoel, de verwachtingen van anderen, de vrolijkheid om je heen: het komt allemaal samen. Wat zegt onderzoek hierover? En wat kan helpen om deze periode door te komen?

Rouw na een scheiding wordt zelden erkend, maar onderzoek laat zien dat de reacties sterk lijken op rouw na overlijden. Ook kinderen rouwen: om het gezin dat er was, om de zekerheid die verdween. Een verlies dat erkenning verdient.

De dood van een dierbaar persoon roept bij mensen wereldwijd vergelijkbare reacties op. We trekken ons vaak voor een bepaalde periode terug, verliezen onze eetlust, slapen slecht en voelen ons verdoofd of juist rusteloos. Maar mensen zijn niet de enige wezens die reageren op de dood. De vraag is wat we kunnen leren van de manier waarop dieren omgaan met verlies.

Als je rouwt, gebeurt er soms iets geks. Je merkt dat je wordt aangetrokken tot films waarin mensen sterven. Me Before You. A Star is Born. Call Me By Your Name. Films waarvan je weet dat ze je aan het huilen zullen maken. Waarom doen we onszelf dit aan?