Eenzaamheid na partnerverlies: wat is normaal en wat kunnen we doen?

Recente wetenschappelijke inzichten laten zien dat de eenzaamheid die volgt op partnerverlies vrijwel onvermijdelijk is - en dat de gebruikelijke adviezen om "meer onder de mensen te komen" wellicht niet de oplossing bieden die we denken. Laten we eens kijken naar wat recent onderzoek ons leert over rouw, eenzaamheid, en wat werkelijk helpt.

Wat zegt de wetenschap?

Een grootschalig Australisch onderzoek bracht in kaart hoe eenzaamheid verloopt voor en na partnerverlies. Onderzoekers van Monash University analyseerden gegevens van 749 weduwen en weduwnaars en vergeleken deze met 8.418 getrouwde personen gedurende een periode van zes jaar - drie jaar vóór tot drie jaar na het verlies.

De resultaten? Eenzaamheid begint toe te nemen ongeveer een jaar vóór het overlijden van de partner en bereikt een piek ongeveer een jaar na het verlies. Daarna stabiliseert het zich, maar verdwijnt niet helemaal.

Wat is normaal na partnerverlies?

Het belangrijkste inzicht uit dit onderzoek: eenzaamheid na partnerverlies is universeel. Het treft vrijwel iedereen, ongeacht persoonlijke omstandigheden. Of je nu een sterk sociaal netwerk hebt of niet, veel of weinig steun ervaart, financieel comfortabel bent of juist niet - de eenzaamheid komt. Ook werk, vrijwilligerswerk, en zelfs een goede gezondheid beschermen niet tegen deze specifieke vorm van eenzaamheid.

Deze pagina is beschikbaar voor betalende leden van dit platform.

Wil je ook lid worden? Lees er alles over op deze pagina »

Of log in via het formulier hieronder.

Lees nog meer