Verlies zet je lichaam in een stressstand, en in die stand heeft eten weinig prioriteit. Veel mensen merken in de eerste weken dat ze geen trek hebben, dat eten anders smaakt of dat slikken moeilijk gaat. Anderen eten juist meer, vaak dingen die troost geven. Allebei komt veel voor.
Probeer in elk geval iets te blijven eten, ook zonder honger. Een paar happen is beter dan niets, en het mag best eenvoudig zijn. Val je in korte tijd veel af of houdt het langer dan een paar weken aan, ga dan langs je huisarts. Dat geldt ook als je merkt dat je eet tot je je ongemakkelijk vol voelt.
Lees verder: Eten na een verlies
VEELGESTELDE VRAGEN OVER ROUW
Waarom trekken sommige vrienden zich terug?
Dat is pijnlijk, en het komt vaak voor. Onderzoek laat zien dat de kring om nabestaanden heen na een verlies vaak verandert en kleiner wordt. Sommige mensen weten niet wat ze moeten zeggen en zeggen daarom niets. Anderen vinden verdriet ongemakkelijk of worden door jouw verlies aan hun eigen angst herinnerd. Ook praktische dingen spelen mee: na het overlijden van je partner val je soms buiten de stellen met wie jullie altijd optrokken.
Het zegt meestal meer over hun onmacht dan over jou. Soms helpt het om zelf een kleine stap te zetten, met een berichtje of een concreet voorstel. Sommige vriendschappen herstellen zich, andere niet. Vaak komen er ook nieuwe mensen in je leven die beter begrijpen wat je doormaakt.
Lees verder: Informele steun bij rouw
VEELGESTELDE VRAGEN OVER ROUW
Moet ik mijn verdriet uiten om het te verwerken?
Niet per se. Lange tijd was het idee dat je je verdriet moest ‘doorwerken’ door er veel over te praten en het eruit te gooien. Onderzoek heeft dat niet bevestigd. Utrechtse onderzoekers volgden weduwen en weduwnaars twee jaar lang en vonden geen aanwijzing dat wie veel over zijn gevoelens praatte, er beter uitkwam.
Dat betekent niet dat je je verdriet beter kunt wegstoppen. Wie het verlies stelselmatig ontwijkt, loopt later vaak vast. Wat werkt, is wisselen: soms bewust stilstaan bij het gemis, soms je aandacht op het gewone leven richten. Of je dat doet door te praten, te schrijven, te wandelen of in stilte, mag je zelf weten.
Lees verder: Zoeken en vermijden
Bron: Stroebe e.a. (2002), Journal of Consulting and Clinical Psychology
VEELGESTELDE VRAGEN OVER ROUW
Hoe praat ik over de overledene zonder dat het pijn doet?
Helemaal zonder pijn lukt meestal niet, en dat hoeft ook niet. Praten over iemand die je mist, raakt aan het gemis. Toch vinden veel nabestaanden het fijn als de naam van de overledene genoemd wordt en er verhalen worden gedeeld. Het houdt iemand dichtbij, en er zit vaak ook warmte en zelfs humor in.
Het wordt meestal makkelijker naarmate je het vaker doet. Begin bij mensen bij wie je je veilig voelt. Laat je omgeving weten dat je het fijn vindt als ze over de overledene beginnen, want veel mensen durven dat niet omdat ze bang zijn je verdrietig te maken. Ze weten vaak niet dat het verdriet er toch al is.