Broers en zussen rouwen ook. Maar wie ziet het?

Het verlies van een kind wordt gezien als een van de meest ingrijpende ervaringen die een mens kan meemaken. Dat alle aandacht naar de ouders gaat, is begrijpelijk. Maar niet alleen de ouders worden geraakt door het verlies. Het verdriet van de broer of zus wordt vaak minder gezien.

"Als je mensen vertelt dat je je broer hebt verloren, zeggen ze: 'dat moet verschrikkelijk zijn geweest voor je ouders'." Dit citaat komt uit het onderzoek van Parekh en collega’s en het vat samen wat veel nabestaande broers en zussen ervaren. Hun verdriet wordt niet ontkend, maar ook niet volledig erkend. Ze vallen tussen wal en schip: ze zijn te oud om als kind te worden behandeld en te jong om als volwassen rouwende te worden gezien. En in de ogen van de buitenwereld vooral de kinderen van bedroefde ouders.

Hoe zit het met deze groep 'vergeten rouwenden'? Onderzoek laat zien dat het verlies van een broer of zus langdurige gevolgen heeft, zowel psychisch als sociaal. Tegelijkertijd biedt dit onderzoek aanknopingspunten voor betere ondersteuning.

Het onderzoek: cijfers die spreken

Een grootschalige Canadese studie van Bolton en collega's vergeleek 7.243 nabestaande broers en zussen met 21.729 controlegroep-deelnemers die geen broer of zus hadden verloren. De onderzoekers volgden beide groepen twee jaar voor en twee jaar na het overlijden van het kind. De resultaten zijn helder: in de twee jaar na het verlies kreeg 25 procent van de nabestaande broers en zussen een psychiatrische diagnose, tegenover 17 procent in de controlegroep.

Vooral voor jonge kinderen blijkt het verlies ingrijpend. Bij broers en zussen jonger dan dertien jaar steeg het risico op depressie met een factor zeven vergeleken met de periode voor het verlies. Ook het aantal suïcidepogingen lag bij nabestaande tieners en jongvolwassenen tweemaal zo hoog als bij de controlegroep.

Zweedse onderzoekers onder leiding van Sveen onderzochten 174 jongvolwassenen die twee tot negen jaar eerder een broer of zus aan kanker hadden verloren. Ruim de helft, 54 procent, gaf aan hun rouw niet of slechts gedeeltelijk te hebben verwerkt. Dit percentage veranderde nauwelijks met het verstrijken van de tijd. Gebrek aan sociale steun bleek de sterkste voorspeller voor onverwerkte rouw.

Deze pagina is beschikbaar voor betalende leden van dit platform.

Wil je ook lid worden? Lees er alles over op deze pagina »

Of log in via het formulier hieronder.

Lees nog meer