6 november 2026
De troost van het doodgewone
Thema's: Compassionate Communities, dagelijks leven, eenzaamheid, gemeenschap, huisdierverlies, informele steun, kinderen, ouderen, rouw op het werk, rouwgeletterdheid, sociale steun, troost, uitvaart, verbondenheid, verdriet, weduwen
Wat zeg je tegen een collega van wie de moeder net is overleden? Wouter van der Toorn pleit ervoor dat troost weer begint in je eigen straat, op je werk en bij de vereniging. Over Ton en Anneke, de stilte na de stoet en een pan soep.
24 oktober 2026
Kan verlies een geschenk zijn? Wat rouwenden zelf in hun verdriet vinden, en wat anderen erin willen zien
Thema's: betekenisgeving, informele steun, kindverlies, moord, posttraumatische groei, poëzie, religie, rouwbegeleiding, suïcide, trauma, traumatische rouw, verdriet, voortdurende banden
Mary Oliver deed er jaren over om in haar duisternis ook een geschenk te zien. Wat zegt dat over rouw? Een artikel over het verschil tussen begrijpen en iets goeds vinden, en over waarom je het woord geschenk beter aan de rouwende zelf laat.
24 juli 2026
Herstel na een ramp begint vóór de ramp: lessen uit het Japanse Iwanuma
Thema's: Japan, dagelijks leven, depressie, informele steun, ouderen, trauma, verdriet
Na de tsunami in Iwanuma herstelden ouderen uit hechte buurten beter, ook bij zware schade. Verbondenheid beschermt, mits opgebouwd in vredestijd. Wat betekent dat voor rouw, en voor een samenleving die los zand dreigt te worden? Samenleven is een werkwoord.
10 december 2025
Rouwondersteuning: voor wie eigenlijk?
Thema's: Compassionate Communities, informele steun, langdurige rouwstoornis, rouwbegeleiding, rouwzorg, veerkracht, zelfzorg
De meeste rouwenden willen geen professionele hulp en hebben die ook niet nodig. Steun van familie en vrienden werkt beter. Maar hoe vinden we de mensen die wél vastlopen? Over veerkracht, ongewenste hulp en de grenzen van rouwzorg.
- 1
- 2
- Volgende »