Lichaam

In gesprekken wordt zelden gericht gevraagd naar slaap. Terwijl juist de nachtrust een sleutelrol speelt in hoe we een verlies dragen en verwerken.

Veel mensen dromen van een medicijn tegen verdriet – iets om de scherpe pijn van het gemis na een verlies even te verzachten. Die wens om tijdelijk niet te voelen is begrijpelijk. Toch wijst recent onderzoek uit dat het onderdrukken van verdriet juist contraproductief werkt voor ons verwerkingsproces.

Ooit leerde ik dat je altijd professionele afstand moet houden naar cliënten en patiënten. Een belangrijke motivatie daarvoor is zelfbescherming, want hoe kan je alle ellende van al die mensen dragen die je behandelt, spreekt of begeleidt? Je kunt wel meeleven, maar je moet niet meelijden.

Als je iemand verliest die je dierbaar is, is het normaal om verdriet te voelen. Voor de meeste mensen wordt dit verdriet na verloop van tijd minder heftig, maar voor sommigen blijft het intense verdriet lang aanhouden. Dan spreken we van een Persisterende Rouwstoornis. In dit artikel noemen we dat Langdurige Rouwstoornis.