rouwonderzoek

Bij de rouwonderzoeken van deze week vallen me drie dingen op. Over professionals in de zorg die rouwen. Het verlies van een kind. En rouw om meer dan verlies door overlijden.

Slecht slapen hoort bij verlies, maar bij een kleine groep blijft het hangen, en dan loopt de rouw vaker vast. De Rijksuniversiteit Groningen onderzoekt of een slaapbehandeling helpt en zoekt nabestaanden die willen meedoen.

Veel nabestaanden voelen zich tekortgedaan in de steun die ze krijgen. Verder: moeders na het verlies van een tweelingkind, en zorgverleners die niemand op verlies had voorbereid.

Hoe chirurgen in opleiding rouwen om hun patiënten, en wat nabestaanden meemaken aan het sterfbed: het reutelen, de onafgemaakte zaken en een gids die geruststelt.

Vier publicaties over kunstmatige intelligentie en rouw, van verdriet om een AI-metgezel tot rouw die zich online afspeelt. En twee casussen over een hart dat het verdriet niet aankan.

Rouw die weinig erkenning krijgt, zoals bij vrienden na een drugsdood en moeders na suïcide. En mantelzorgers die na het overlijden opluchting en schuld voelen.