Artikelen
Het lichaam rouwt mee: over huidhonger, intimiteit en seksualiteit na partnerverlies
Thema's: Angst, Brein, Lichaam, Partnerverlies, Rouw, Verdriet, Verlies, Weduwen, seksualiteit, seksueel verlangen, weduwen en weduwnaars
Na partnerverlies mis je niet alleen de persoon, maar ook de aanraking. Huidhonger, seksueel verlangen en het gemis van fysieke nabijheid zijn normale reacties waar weinig over wordt gesproken. Dit artikel doorbreekt dat stilzwijgen.
Verliefd én in rouw: wanneer twee grote gevoelens naast elkaar bestaan
Thema's: Partnerverlies, Rouw, Schuldgevoel, Triadische relatie, Verdriet, liefde, nieuwe liefde, romantiek, weduwe, weduwnaar
Verliefd worden na het verlies van je partner roept vaak een onverwachte golf van rouw en schuldgevoel op. Onderzoek laat zien dat beide liefdes naast elkaar kunnen bestaan. Je hart hoeft niet te kiezen tussen de partner die er niet meer is en de partner die er nu is.
Rouwgeletterdheid: er zijn zonder te repareren
Thema's: Rouw, Rouwbegeleiding, Sociale steun, Verlies, grief literacy, rouwgeletterdheid, rouwzorg
Rouwgeletterdheid gaat over meer dan kennis over rouw. Het vraagt van ons als samenleving dat we aanwezig durven zijn bij verlies, zonder te repareren. Onderzoek laat zien dat luisteren en afstemmen meer doet dan adviseren. Soms is er zijn de beste steun.
Wat rouw doet met je hersenen
Thema's: Brein, Neurologie, Rouw, Verlies, fMRI, hersenen, neuroimaging, neurowetenschap
Rouw is meer dan verdriet. Je brein verandert meetbaar na een groot verlies. Mensen die rouwen zeggen vaak: ik voel het in mijn hele lichaam. Ze hebben het koud, beschrijven pijn in hun borst, een onrustige buik, benen die maar niet vooruit willen. Dat zijn overigens letterlijke beschrijvingen. Niet ‘bij wijze van’. Neurowetenschappelijk onderzoek laat…
Rouw om verlies van gezondheid: wat langdurig zieken doormaken
Thema's: Depressie, Eenzaamheid, Gezondheid, arbeidsongeschiktheid, chronische ziekte, disenfranchised grief, kwaliteit van leven, werk
Langdurig zieken rouwen om hun gezondheid, hun werk en hun identiteit. Toch wordt dat verdriet zelden herkend. Nederlands onderzoek toont aan dat deze rouw meetbaar is en verschilt van depressie. Erkenning begint bij een simpele vraag: hoe is het om te leven met dit verlies?
Mag ik erbij zijn? Verlies bij mensen met een verstandelijke beperking.
Mensen met een verstandelijke beperking worden vaak buitengesloten bij ziekte, sterven en afscheid. Uit bescherming, maar met grote gevolgen. Onderzoek laat zien dat uitsluiting leidt tot verwarring en onteigende rouw. De vraag is niet óf iemand erbij hoort, maar hoe je dat mogelijk maakt.
Kun je een dode vergeven? Over vergeving, woede en het vinden van vrede
Na het overlijden van haar man ontdekte Miriam dat hij jarenlang een dubbelleven had geleid. Er was een andere vrouw, er waren schulden, er waren leugens. De man die ze dacht te kennen, bleek iemand anders te zijn geweest. De woede was overweldigend. Maar aan wie kon ze die woede kwijt? De enige die antwoorden…
Praten met de doden: een oeroud verlangen in een nieuw jasje
Thema's: AI, Herinneringen, Rouwbegeleiding, Technologie, continuing bonds, kunstmatige intelligentie
Van koning Saul tot AI-chatbots: mensen willen al duizenden jaren praten met wie er niet meer is. Maar wat als technologie die innerlijke band weer verplaatst naar een scherm? Over deathbots, deepfakes, commerciële belangen en de vraag of we de doden met rust kunnen laten.
“Ik was niet mezelf, rouwend op mijn kamer. Ik was Spider-Man.”
Thema's: Dual Process Model, Jongeren, Kinderen, Rouw, Verlies, Vermijding, Zelfzorg, coping
Gaming kan voor rouwenden gezonde zelfzorg zijn: even iemand anders zijn terwijl het verdriet op de achtergrond staat. Onderzoek toont dat gamers onbewust afwisselen tussen confrontatie en ontspanning. Maar wanneer gamen structureel het voelen vervangt in plaats van aanvult, verschuift het naar vermijding.
‘Ik was boos op opa, daarom is hij doodgegaan’
Thema's: Kinderen, Onderwijs, Rouw, Rouwbegeleiding, Verdriet, emotionele ontwikkeling, kinderen en jongeren, kinderrouw, veerkracht
Lang is gedacht dat jonge kinderen te klein zijn om echt te rouwen. Of dat ze zo veerkrachtig zijn dat ze er vanzelf overheen komen. Dat klopt niet. Kinderen rouwen wel degelijk, maar ze doen het anders dan volwassenen. Voor iedereen die met kinderen werkt is het daarom goed om te begrijpen hoe kinderrouw eruitziet.