Artikelen

Het verlies van een ouder raakt iedereen, maar niet iedereen draagt het met evenveel gezelschap. Nieuw Fins onderzoek toont dat enig kinderen en mensen uit kleine gezinnen meer medicatie gebruiken na moeders overlijden. En gezinnen worden in Nederland steeds kleiner.

Na verlies van een ouder staat de omgeving klaar. Na zes maanden wordt het stiller. Uit Noors onderzoek onder ruim 25.000 jonge mensen blijkt dat het risico op zelfbeschadiging en suïcide bij het kind tot meer dan vijftien jaar later verhoogd blijft.

Dromen over een overleden dierbare horen voor veel rouwenden bij het verwerken van verlies. Ze zijn vaker troostend dan beangstigend, en zeggen niets onheilspellends over iemands geestelijke gezondheid. Wat de droom betekent, bepaalt vooral de dromer zelf.

Na partnerverlies mis je niet alleen de persoon, maar ook de aanraking. Huidhonger, seksueel verlangen en het gemis van fysieke nabijheid zijn normale reacties waar weinig over wordt gesproken. Dit artikel doorbreekt dat stilzwijgen.

Verliefd worden na het verlies van je partner roept vaak een onverwachte golf van rouw en schuldgevoel op. Onderzoek laat zien dat beide liefdes naast elkaar kunnen bestaan. Je hart hoeft niet te kiezen tussen de partner die er niet meer is en de partner die er nu is.

Rouwgeletterdheid gaat over meer dan kennis over rouw. Het vraagt van ons als samenleving dat we aanwezig durven zijn bij verlies, zonder te repareren. Onderzoek laat zien dat luisteren en afstemmen meer doet dan adviseren. Soms is er zijn de beste steun.

Rouw is meer dan verdriet. Je brein verandert meetbaar na een groot verlies. Mensen die rouwen zeggen vaak: ik voel het in mijn hele lichaam. Ze hebben het koud, beschrijven pijn in hun borst, een onrustige buik, benen die maar niet vooruit willen. Dat zijn overigens letterlijke beschrijvingen. Niet ‘bij wijze van’. Neurowetenschappelijk onderzoek laat……

Langdurig zieken rouwen om hun gezondheid, hun werk en hun identiteit. Toch wordt dat verdriet zelden herkend. Nederlands onderzoek toont aan dat deze rouw meetbaar is en verschilt van depressie. Erkenning begint bij een simpele vraag: hoe is het om te leven met dit verlies?

Mensen met een verstandelijke beperking worden vaak buitengesloten bij ziekte, sterven en afscheid. Uit bescherming, maar met grote gevolgen. Onderzoek laat zien dat uitsluiting leidt tot verwarring en onteigende rouw. De vraag is niet óf iemand erbij hoort, maar hoe je dat mogelijk maakt.

Na het overlijden van haar man ontdekte Miriam dat hij jarenlang een dubbelleven had geleid. Er was een andere vrouw, er waren schulden, er waren leugens. De man die ze dacht te kennen, bleek iemand anders te zijn geweest. De woede was overweldigend. Maar aan wie kon ze die woede kwijt? De enige die antwoorden……