Artikelen

Vaak worden allerlei religieuze boodschappen afgegeven, met de beste bedoelingen. Bedoeld als troost of houvast. Maar ze slaan ook vaak deuren dicht.

We hebben geleerd dat we met positief denken de wereld aankunnen. Een extreme vorm van positief denken is ‘manifesteren’, waarin we geloven onze gedachten werkelijkheid te kunnen maken. Maar wist je dat negatief denken juist ook nuttig kan zijn?

Ik las vandaag een interessant stuk in Trouw over rouwen om een ex-partner die overlijdt. Het is een van die onderwerpen waar we niet vaak over spreken, maar dat voor steeds meer mensen herkenbaar wordt.

Uit onderzoek blijkt dat de meeste mensen niet kiezen voor vrolijke, opbeurende muziek als ze in crisis zijn. Ze kiezen juist voor liedjes die passen bij hoe ze zich nú voelden.

Rouw kan je leven volledig stilzetten. Na het verlies van een dierbare voelt alles anders – zelfs de meest alledaagse handelingen voelen anders. Je emoties kunnen echt alle kanten opschieten. Het is een rare cocktail van verdriet, boosheid, verdoving, opluchting, schuldgevoel, of een mengeling van alles tegelijk.

Sommige mensen zoeken in perioden van rouw naar manieren om die intense gevoelens tijdelijk te dempen. Alcohol is dan een ‘voor de hand liggende keuze’. Immers, het is toegankelijk, sociaal geaccepteerd en het zorgt voor een onmiddellijk verdovend effect.

“Wanneer ik dood ben, kom dan naar mijn graf, en hoe vaker hoe beter. Spreek met mij zoals je deed toen ik nog leefde. Want ik leef, en zal voor altijd leven.”

De laatste jaren duikt er in toenemende mate een nieuw soort verdriet op: eco-rouw. Dit is het verdriet dat mensen ervaren bij het verlies van natuurlijke omgevingen, ecosystemen en landschappen door klimaatverandering.

Wat zou je anders doen als je wist dat je tijd beperkt was? Wat zou echt belangrijk voor je zijn? Dit zijn vragen die we onszelf zelden stellen in de drukte van alledag. Maar voor mensen die een levensbedreigende situatie hebben meegemaakt, zijn deze vragen niet zomaar wat abstracte gedachten – deze vragen vormen de kern van een nieuwe kijk op het leven.

In gesprekken wordt zelden gericht gevraagd naar slaap. Terwijl juist de nachtrust een sleutelrol speelt in hoe we een verlies dragen en verwerken.